Εγγραφείτε στη λίστα μας και θα παίρνετε μία φορά το μήνα τα νέα άρθρα στο email σας.
Επισκέπτες: 2911328
Πως θα ιδρύσετε οικοδιδασκαλείο το οποίο με απόφαση του ΣτΠ μπορείτε να διαφημίσετε
Η άδεια κατ’ οίκον διδασκαλίαςχορηγείται σε φυσικά, πρόσωπα έλληνες πολίτες και πολίτες κρατών – μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η άδεια της κατ΄οίκον διδασκαλίας ανανεώνεται κάθε χρόνο από τις κατά τόπους Διευθύνσεις ή Γραφεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Α. ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
1.Αίτηση του ενδιαφερόμενου προς τις Διευθύνσεις και τα Γραφεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Αντίγραφο πτυχίου πανεπιστημίου της ημεδαπής ή πτυχίου της αλλοδαπής αναγνωρισμένο ως ισότιμο και αντίστοιχο θεωρημένο για τη γνησιότητά του από Δημόσια Αρχή.
Για τη διδασκαλία Ξένων Γλωσσών επάρκεια προσόντων διδασκαλίας ξένης γλώσσαςστις
περιπτώσεις στις οποίες τα προσόντα των ενδιαφερομένων δεν συμπίπτουν
ακριβώς με αυτά των διοριζόμενων στην δημόσια εκπαίδευση.
3.Υπεύθυνη δήλωση με βάση τα στοιχεία της ταυτότητας του ενδιαφερομένου στην οποία θα αναγράφεται, ότι «δεν εμπίπτω στις διατάξεις των άρθρων 11 και 68 του αν. 2545/1940», δηλ.:
(α)Δεν υπηρετώ σε δημόσια υπηρεσία
(β)Δεν υπηρετώ στην ιδιωτική εκπαίδευση
(γ)Δεν
υπηρετεί στην περιοχή του ____ Γραφείου της ____ Διεύθυνσης
Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης _____ δημόσιος εκπαιδευτικός λειτουργός
συγγενής μου μέχρι α΄βαθμού ή ο/η σύζυγος.
(δ)Δεν απολύθηκα από δημόσια εκπαιδευτική υπηρεσία.
(ε)Δεν διώκομαι ως φυγόποινος ή φυγόδικος.
4.Πλήρες αντίγραφο Ποινικού Μητρώου δικαστικής χρήσης (όχι απόσπασμα). [Αυτεπάγγελτη αναζήτηση από την Διεύθυνση ή το Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης]
5.Πιστοποιητικό Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής για την υγεία και την αρτιμέλεια
6.Πιστοποιητικό Στρατολογικού Γραφείου (Τύπου Α) για τους άνδρες ότι έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις ή έχουν νόμιμα απαλλαγεί από αυτές.[Αυτεπάγγελτη αναζήτηση από την Διεύθυνση ή το Γραφείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης]
7.Αντίγραφο Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας ή Διαβατηρίου θεωρημένο για τη γνησιότητά του από Δημόσια Αρχή.
Η οικοδιδασκαλία, ως αυτόνοµη επαγγελµατική δραστηριότητα πρέπει να έχει
τις ίδιες δυνατότητες µε την επαγγελµατική δραστηριότητα των φροντιστηρίων
και στη συγκεκριµένη περίπτωση να δύναται να διαφηµίζεται.
Την άποψη αυτή διατύπωσε ο Συνήγορος του Πολίτη , ύστερα από σχετική αναφορά πολίτη.
Το υπουργείο Παιδείας , μετά την άποψη που εξέφρασε ο Συνήγορος του Πολίτη, με έγγραφο (υπ’ αριθµ. 692/8-3-2007) του Γενικού Γραµµατέα Ανδρέα Καραμάνου , υπέβαλε ερώτηµα στο Νοµικό Σύµβουλο
του ΥΠΕΠΘ, προκειµένου να γνωµοδοτήσει ως προς τη δυνατότητα
διαφήµισης «της κατ’ οίκον διδασκαλίας».
Πράγµατι ο Νοµικός Σύµβουλος µε τη µε αριθµό 1047/5-3-2007 γνωµοδότησή
του εξέφρασε την άποψη ότι η κατ’ οίκον διαφήµιση είναι επιτρεπτή.
Συγκεκριµένα, ο Αντιπρόεδρος του Νοµικού Συµβουλίου του Κράτους κύριος
.. Λάκκας στη µε αριθµό 1047/5-3-2007 γνωµοδότησή του αναφέρει:
«ΙΙ. Συµφωνώ απολύτως µε τις απόψεις του Συνηγόρου του Πολίτη και έχω τη
γνώµη ότι από τις διατάξεις του άρθρου 73 του Α.Ν. 2545/1940 δεν απορρέει
απαγόρευση της κατ’ οίκον διδασκαλίας, καθ’ όσον αυτές δεν παρέσχουν
δικαίωµα διαφήµισης στα φροντιστήρια, - το οποίο ήταν δεδοµένο – αλλά
απαγόρευσαν σ’ αυτά ορισµένες µορφές διαφήµισης, οι οποίες δεν
προσιδιάζουν στη φύση και τον χαρακτήρα των φροντιστηρίων, και δεν
συνάδουν µε τις αρχές του υγιούς ανταγωνισµού.
ΙΙΙ. Με βάση δε τις διατάξεις του άρθρου 5, του Συντάγµατος, µε τις οποίες
κατοχυρώνεται, εν γένει, η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, η
οικονοµική και επαγγελµατική ελευθερία των πολιτών, κατοχυρώνεται και η
δυνατότητα διαφήµισης του επαγγέλµατος. Μέσα στα πλαίσια, βεβαίως, των
νόµων και του υγιούς ανταγωνισµού. Και εφ’ όσον, συνεπώς, η κατ’ οίκον
διαφήµιση δεν απαγορεύεται από ειδικότερες διατάξεις, παρέπεται ότι αυτή
είναι επιτρεπτή µε βάση τις συνταγµατικές, ως άνω, επιταγές».
Η ΕΚΘΕΣΗ
Ολόκληρη
η έκθεση του Συνήγορου του Πολίτη έχει ως εξής
Περίληψη: Πολίτης, ο οποίος είχε ως επαγγελµατική
δραστηριότητα την κατ’
οίκον διδασκαλία έχοντας
σχετική άδεια από το ΥΠΕΠΘ, πληροφορήθηκε από
τη ./νση Ιδιωτικής
Εκπαίδευσης της ανωτέρω υπηρεσίας ότι δεν έχει τη
δυνατότητα διαφήµισης της
επαγγελµατικής δραστηριότητάς του. Η µη
δυνατότητα διαφήµισης
οφειλόταν στην απουσία σχετικής πρόβλεψης από
την ισχύουσα νοµοθεσία,
απουσία η οποία είχε θεωρηθεί από το ΥΠΕΠΘ,
ύστερα από γνωµοδότηση
Νοµικού Συµβούλου του, ότι στερεί από τους
ασκούντες την
επαγγελµατική δραστηριότητα «κατ’ οίκον διδασκαλία» πολίτες
από τη δυνατότητα
διαφήµισής της. Σηµειώνεται ότι το οικείο κανονιστικό
πλαίσιο ανάγεται στο 1940
(α.ν. 2545/1940). Σύµφωνα µε την άποψη που
διατύπωσε o Συνήγορος του
Πολίτη προς την αρµόδια Υπουργό, η απουσία
ρύθµισης για δυνατότητα
διαφήµισης για την κατ’ οίκον διδασκαλία δεν είναι
δυνατό να στερήσει το
δικαίωµα αυτό από τους ασκούντες τη σχετική
δραστηριότητα, δικαίωµα το
οποίο απορρέει κύρια από το ίδιο το Σύνταγµα
(άρθρο 5). .ς εκ τούτου η
Αρχή ζήτησε από την Υπουργό να υποβληθεί νέο
ερώτηµα στο Νοµικό
Σύµβουλο του ΥΠΕΠΘ ώστε να διευκρινισθεί και
επιλυθεί οριστικά το
ζήτηµα. Πράγµατι, το ΥΠΕΠΘ, ανταποκρινόµενο στη
διαµεσολάβηση του
Συνηγόρου του Πολίτη, προώθησε ερώτηµα στο Νοµικό
Σύµβουλο, η Γνωµοδότηση
του οποίου, ταυτιζόµενη πλήρως µε τις απόψεις
της Αρχής, έδωσε λύση στο
πρόβληµα αφού είναι πλέον εφικτή και επιτρεπτή
η διαφήµιση της κατ’ οίκον
διδασκαλίας.
Α. Ιστορικό
Υπόθεσης: Ο Συνήγορος του Πολίτη,
στο πλαίσιο των
αρµοδιοτήτων του κατά το
άρθρο 103, παρ. 5, του Συντάγµατος και το
Ν.3094/2003, διερεύνησε
την µε Α.Π. 16339/3-11-2006 αναφορά πολίτη. Με
αυτήν ο ενδιαφερόµενος
ζητούσε να εξετασθεί η νοµιµότητα αρνητικής
απάντησης του Υπουργείου
Εθνικής Παιδείας αναφορικά µε τη δυνατότητα
διαφήµισης της
επαγγελµατικής δραστηριότητας της οικοδιδασκαλίας την
οποία ο πολίτης ασκούσε
νόµιµα.
Ειδικότερα, ο πολίτης ο
οποίος έχει άδεια οικοδιδασκαλίας από το ΥΠΕΠΘ,
προκειµένου να καταστήσει
γνωστό σε ενδιαφερόµενους πολίτες το
αντικείµενο της
επαγγελµατικής του δραστηριότητας, τοποθέτησε δυο
φωτεινές επιγραφές στην
οικία του. Στη συνέχεια απευθύνθηκε εγγράφως,
στη .ιεύθυνση Ιδιωτικής
Εκπαίδευσης του ΥΠΕΠΘ, προκειµένου να
πληροφορηθεί εάν δύναται
επί των φωτεινών αυτών επιγραφών να
αναγράψει την λέξη:
«ΑΣΕΠ». Με την απάντηση της αρµόδιας υπηρεσίας
(Α.Π. 7076/30-10-2006) η
οποία στηρίχθηκε σε Γνωµοδότηση του Νοµικού
Συµβούλου του ΥΠΕΠΘ
(αριθµός εγγράφου 1013/Φ.76/23-4-1998 του
γραφείου ΝΣΚ), ο
ενδιαφερόµενος πληροφορήθηκε ότι δεν προβλέπεται η
καθ’ οιονδήποτε τρόπο
διαφήµιση στους κατέχοντες άδεια οικοδιδασκαλίας
καθώς αυτή αντίκειται στην
έννοια και φύση της ως άνω διδασκαλίας.
Συγκεκριµένα, η
γνωµοδότηση του Νοµικού Συµβούλου στηρίχθηκε στο
γεγονός ότι δυνατότητα
διαφήµισης για την οικοδιδασκαλία δεν αναφέρεται
ρητά στις διατάξεις του
Α.Ν. 2545/1940 οι οποίες, µεταξύ άλλων, ρυθµίζουν
τους όρους και
προϋποθέσεις λειτουργίας της οικοδιδασκαλίας ούτε υπάρχει
κάποια σχετική αναφορά σε
άλλες διατάξεις, σε αντίθεση µε ό,τι ισχύει για τα
φροντιστήρια, για τα οποία
σύµφωνα µε τις διατάξεις της παρ. 2, του άρθρου
73, του Α.Ν. 2545/1940
παρέχεται εµµέσως η δυνατότητα διαφήµισης.
Β. Το πρόβληµα. Η
άποψη του Συνηγόρου του Πολίτη:
1. Καταρχάς, η Αρχή στο
έγγραφο που απεύθυνε προς την Υπουργό,
εξέφρασε τον προβληµατισµό
της για το κατά πόσο είναι δυνατό διατάξεις
ενός τόσο παλαιού
νοµοθετικού πλαισίου, όπως είναι οι διατάξεις του Α.Ν.
2545/1940, να ρυθµίζουν
θέµατα όπως είναι οι όροι και οι προϋποθέσεις
άσκησης της επαγγελµατικής
δραστηριότητας της οικοδιδασκαλίας καθώς και
άλλα ζητήµατα, για τα
οποία οι αναγκαιότητες και απαιτήσεις της εποχής µας.
.ς εκ τούτου η Αρχή
επισήµανε την ανάγκη επανεξέτασης και
εκσυγχρονισµού της
νοµοθεσίας στα θέµατα που ρυθµίζει ο Α.Ν. 2545/1940.
2. Στη συνέχεια, ο
Συνήγορος του Πολίτη µε αφορµή το γεγονός ότι, η
οικοδιδασκαλία και τα
φροντιστήρια αποτελούν δυο απόλυτα ανεξάρτητες και
διακριτές µεταξύ τους
επαγγελµατικές δραστηριότητες, εξέφρασε την άποψη
ότι δεν υφίσταται µεταξύ
των δυο δραστηριοτήτων ευθύς ανταγωνισµός. Η
άποψη αυτή µάλιστα
επιβεβαιώνεται από το ίδιο το περιεχόµενο των
διατάξεων του άρθρου 63,
παρ. 1, του Α.Ν. 2545/1940, σύµφωνα µε τις
οποίες: «.ς φροντιστήριον υπό την έννοιαν του
παρόντος νόµου λογίζεται η
εις τον αυτώ
χώρω διδασκαλία µαθηµάτων εις οµάδα προσώπων πλειόνων
των πέντε εν
συνόλω ή ασχέτως αριθµού οµάδων εις πλείονα των δέκα
προσώπων εν
συνόλω καθ' εβδοµάδα, προς συµπλήρωσιν και εµπέδωσιν
γνώσεων
αναγοµένων εις τον κύκλον των µαθηµάτων της στοιχειώδους,
µέσης, ανωτέρας
και ανωτάτης εκπαιδεύσεως ή προς εκµάθησιν ξένων
γλωσσών ή
µουσικής ή γενικών µαθηµάτων αναφεροµένων εις ελευθέρας
σπουδάς, επί
τρεις το πολύ ώρας ηµερησίως ως προς τας εκ των αυτών
προσώπων
αποτελουµένας οµάδας». Αντιθέτως
και σύµφωνα µε τις διατάξεις
της παρ.1, του άρθρου 75,
του Α.Ν. 2545/1940: ‘’.ιδασκαλία
µαθηµάτων
στοιχειώδους,
µέσης ανωτάτης Εκπαιδεύσεως και ξένων γλωσσών, µη
πληρούσα τους
όρους της παρ. 1 του άρθρ. 63 του παρόντος νόµου θεωρείται
κατ' οίκον
διδασκαλία’’. .ιαπιστώνεται,
εποµένως, η ξεκάθαρη βούληση του
νοµοθέτη να διακρίνει τις
δυο αυτές επαγγελµατικές δραστηριότητες ως
αυτόνοµες και ανεξάρτητες.
Με αφορµή τη διαπίστωση
αυτή και έχοντας υπόψη το γεγονός ότι οι
ασκούντες ως αντικείµενο
δραστηριότητας την οικοδιδασκαλία, υπόκεινται σε
φορολογικές και
επαγγελµατικές υποχρεώσεις αντίστοιχες και σε ένα βαθµό
ανάλογες µε αυτές που
αφορούν στην επαγγελµατική δραστηριότητα των
φροντιστηρίων, ο Συνήγορος
του Πολίτη διατύπωσε την άποψη ότι η
οικοδιδασκαλία, ως
αυτόνοµη επαγγελµατική δραστηριότητα πρέπει να έχει
τις ίδιες δυνατότητες µε
την επαγγελµατική δραστηριότητα των φροντιστηρίων
και στη συγκεκριµένη
περίπτωση να δύναται να διαφηµίζεται. Στην αντίθετη
περίπτωση θα είχαµε
παραβίαση της αρχής της ίσης µεταχείρισης.
3. Τέλος, ο Συνήγορος του
Πολίτη, ανεξάρτητα από το εάν είναι επιτρεπτή ή
µη, σύµφωνα µε την
ισχύουσα νοµοθεσία, η δυνατότητα διαφήµισης της
οικοδιδασκαλίας, ζήτησε να
διευκρινισθεί ο τρόπος µε τον οποίο οι ασκούντες
τη δραστηριότητα της
οικοδιδασκαλίας δύνανται σήµερα να ενηµερώνουν
τους τυχόν ενδιαφερόµενους
πολίτες για τα ζητήµατα που αφορούν στο
αντικείµενο δραστηριότητάς
τους, όπως ενδεικτικά είναι: το ονοµατεπώνυµο
του προσώπου που διδάσκει
κατ’ οίκον, το αντικείµενο της οικοδιδασκαλίας,
τους αποδέκτες της
οικοδιδασκαλίας, τα στοιχεία επικοινωνίας κ.λπ..
4. Οι προαναφερθείσες
τρεις παρατηρήσεις οδήγησαν τον Συνήγορο του
Πολίτη να συµπεράνει ότι
µε τη γνωµοδότηση του Νοµικού Συµβούλου του
ΥΠΕΠΘ, η οποία στηρίχθηκε
στο επιχείρηµα: «αφού ο νοµοθέτης προβλέπει
διαφήµιση µόνο για τα
φροντιστήρια συνάγεται εξ αντιδιαστολής ότι αυτή
απαγορεύεται για την
οικοδιδασκαλία», θίγεται η εν λόγω επαγγελµατική
δραστηριότητα. Εξέφρασε δε
την άποψη ότι µόνο µε την ύπαρξη ρητής
απαγόρευσης στις διατάξεις
του Α.Ν. 2545/1940 θα ήταν δυνατό να
οδηγηθούµε στο συµπέρασµα
που υιοθετεί η γνωµοδότηση.
Αντίθετα, η διαπίστωση της
απουσίας από τις συγκεκριµένες διατάξεις ρητής
απαγόρευσης διαφήµισης της
οικοδιδασκαλίας, σε συνδυασµό µε τη γενική
αρχή «ό,τι δεν
απαγορεύεται επιτρέπεται», οδηγεί στην αποδοχή της
δυνατότητας διαφήµισης της
οικοδιδασκαλίας. Η θέση αυτή ενισχύεται από τα
συνταγµατικά δικαιώµατα
της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και
της οικονοµικής ελευθερίας
.
Προς επίλυση του
ανακύψαντος ζητήµατος, και µε δεδοµένη την
αδιαµφισβήτητη ανάγκη να
διευκρινισθεί ο τρόπος ενηµέρωσης και
πληροφόρησης των
ενδιαφεροµένων σχετικά µε την επαγγελµατική
δραστηριότητα κατ’ οίκον
(αντικείµενο της οικοδιδασκαλίας, αποδέκτες,
στοιχεία επικοινωνίας του
ασκούντος την οικοδιδασκαλία κ.λπ.), o Συνήγορος
του Πολίτη ζήτησε την
παρέµβαση της Υπουργού ΕΠΘ, ώστε να υποβληθεί
από την αρµόδια υπηρεσία
του ΥΠΕΠΘ νεότερο σχετικό ερώτηµα στο Νοµικό
Σύµβουλο του ΥΠΕΠΘ.
Η Αρχή ευελπιστούσε ότι µε
την υποβολή του ερωτήµατος είτε θα βρεθεί
κάποια σύννοµη λύση για
τον τρόπο που µπορούν να ενηµερώνουν οι
ασκούντες τη δραστηριότητα
της οικοδιδασκαλίας τους ενδιαφερόµενους
πολίτες είτε, στη
χειρότερη περίπτωση, ο Νοµικός Σύµβουλος θα αναδείκνυε
το νοµοθετικό κενό και
εποµένως την αναγκαιότητα ρύθµισης. Τέλος, ο
Συνήγορος του Πολίτη και
µε την ευκαιρία της αναφοράς του πολίτη ζήτησε να
επανεξετασθεί στο σύνολό
τους τα θέµατα που ρυθµίζονται από τις διατάξεις